فانوس خیس


 

سیگاری به لب داری و آرام و لرزان به جلو می روی ...

نگاهت به افق و سوسوی روشن در افق است ...

می روی با روح بزرگت

می روی وصدای خش خش قدم هایت را

به رخ برگهای سالم می کشی ...

                                   سیبی را بو می کشی ....

من خود به چشمانم دیدم که سیب ها

 برای بوسه زدن به دستانت چه دیوانه وار تقلا می کردند

کلاهت چشمان مهربانت را پوشانده است

در جاده تصویر زیبا و آبیت می لغزد

 با سیبی در دست و سیگاری بر لب...

و من دخترکی که شاید گم شده ام را یافته ام

و پا به پای رفتنش گام بر می دارم

                              ایستادن جایز نیست...

سردم است و تو هنوز می روی

آنقدر در بوی سیب و گرمی سیگار گرم شده ای

که جرات فریاد کشیدن ندارم...

می روی و شعر زمزمه می کنی

من صدای گام های مولانا را در رد  قدم هایت دیدم

خدا فراموشم کرده است

می خواهم از تو به خدا برسم

ولی تو مغرورانه با شعر و سیگاری بر لب و سیبی در دست می روی

ومن مریدانه رد گامهایت را می بوسم ...

                                                                     متن از طناز ...


طناز